Ideja se seksi është vetëm për të rinjtë është një mit që vazhdon edhe në pleqëri. Dhe, sipas Sidsel Louise Schaller, një psikologe me më shumë se 20 vjet përvojë në psikoterapi dhe seksologji, ky është një mit që duhet të rrëzohet.
Në disertacionin e saj të doktoraturës në Departamentin e Psikologjisë në Universitetin e Oslos, Sidsel Louise Schaller studioi seksualitetin në moshën e tretë, duke zhvilluar intervista me 32 persona të moshës 65 deri në 85 vjeç – heteroseksualë, queer, beqarë ose në një lidhje.
Përfundimi ishte i qartë: shumë të moshuar ende kanë jetë seksuale, por rrallë pyeten për këtë. Siç shpjegon ekspertja, shumica e pjesëmarrësve ndiheshin pozitivë që mund të flisnin për atë se çfarë do të thotë seksualiteti në jetën e tyre, pasi as profesionistët e shëndetit dhe as rrethi i tyre shoqëror nuk e hapnin lehtësisht këtë bisedë.
Ajo thekson se njerëzit në të 60-at, 70-at, 80-at – madje edhe 90-at – mund të kenë jetë seksuale dhe se kjo mund të ketë rëndësi të madhe si për shëndetin e tyre mendor, ashtu edhe për atë fizik.
Një nga mesazhet kryesore të hulumtimit është se seksualiteti nuk kufizohet vetëm në aktin seksual. Ai përfshin intimitetin, prekjen, fantazitë, kujtimet, përkëdheljet, kënaqësinë reciproke, por edhe vetëkënaqësinë. Sa më i gjerë të jetë “repertori” seksual që njerëzit kanë zhvilluar më herët në jetë, aq më shumë kënaqësi duket se përjetojnë në moshë më të madhe.
Sidsel Louise Schaller thekson gjithashtu se mjekët duhet të flasin me pacientët e moshuar për efektet e mundshme të ilaçeve në jetën e tyre seksuale. Shëndeti seksual, thotë ajo, duhet të jetë pjesë e bisedës me pacientët e të gjitha moshave.
Hulumtimi hedh dritë edhe mbi histori që përmbysin stereotipet: një grua në të 70-at e rizbuloi seksualitetin e saj pas vitesh, ndërsa një e ve u dashurua në të 80-at dhe përjetoi një orgazmë për herë të parë. Për eksperten, këto shembuj tregojnë se nuk është kurrë vonë për një jetë seksuale të mirë dhe kuptimplotë.
Megjithatë, ajo është e kujdesshme: mesazhi nuk është se të gjithë të moshuarit “duhet” të kenë një jetë seksuale aktive. Disa zgjedhin të tërhiqen nga aktiviteti seksual për arsye personale, për shkak të vetmisë, sëmundjes ose përvojave të mëparshme negative. Çështja nuk është të ushtrohet presion, por të pranohet se seksualiteti ekziston në çdo moshë.
Dhe ndoshta kjo është gjëja më e rëndësishme: duhet të ndalojmë së konsideruari jetën seksuale të të moshuarve si të padukshme. Sepse nevoja për t’u ndjerë i dëshiruar, i dashur dhe i afërt me një person tjetër nuk njeh moshë.
