Aktori i mirënjohur i humorit shqiptar, Sejfulla Myftaraj, i dashur për publikun e gjerë me emrin artistik “Cekja i Beratit”, është përballur paraditen e sotme me një realitet të hidhur të sistemit tonë shëndetësor, një realitet që përtej humorit, ngjall trishtim dhe revoltë.
Ai ishte paraqitur që në orën 11:00 të paradites në mjediset e ambulancës (poliklinikës) së qytetit të Beratit për të përfunduar një procedurë pranë komisionit mjekësor. Megjithatë, ajo që në një vend normal do të duhej të ishte një shërbim i shpejtë dhe i standardizuar, për aktorin dhe qytetarët e tjerë në radhë u kthye në një pritje rraskapitëse. Akrepat e orës kishin shënuar 12:30 dhe, siç bën me dije vetë aktori, mjekja përgjegjëse e komisionit ende nuk ishte paraqitur në vendin e saj të punës, duke sfiduar çdo rregullore apo orar zyrtar.
I dorëzuar përballë kësaj papërgjegjshmërie institucionale dhe mungesës së respektit për kohën e pacientëve, Cekja ka zgjedhur armën e tij më të fortë: ironinë. Në pamundësi për të marrë një shërbim në kohë apo një shpjegim llogjik nga administrata, ai ka përdorur rrjetet sociale për të denoncuar situatën. Përmes një postimi, ai ka thumbuar drejtpërdrejt vonesat, burokracitë dhe neglizhencën me të cilën përballen përditë qytetarët shqiptarë në dyert e spitaleve dhe qendrave shëndetësore.
“Në radhë në ambulancën e Beratit nga ora 11 dhe 12:30, akoma nuk ka ardhur doktoresha e komisionit. O Berat, ç’e pate fat!”, shkruan Cekja me një humor të hidhur.
Kjo frazë therëse mbart në vetvete indinjatën e mijëra njerëzve që enden korridoreve të institucioneve shëndetësore, shpesh në gjendje të rënduar shëndetësore, duke pritur mjekët e komisioneve që shpesh vonojnë me orë të tëra. Rasti i aktorit të njohur tregon qartë se radhët e gjata, mungesa e stafit në orarin e punës dhe shërbimi i munguar janë një fenomen i rrënjosur thellë. Dhe nëse një figure publike si ai detyrohet të presë një orë e gjysmë pa marrë shërbim, lind natyrshëm pyetja se me çfarë kalvari përballen qytetarët e thjeshtë dhe të moshuarit që nuk kanë një zë publik për të denoncuar këto padrejtësi të përditshme.
Comments are closed.