Historia tronditese e vajzes se re qe u gjend e vdekur ne Tiraneđł
Ne nje mengjes te zakonshem pranvere, Tirana u zgjua me njĂ« lajm qĂ« fillimisht tingĂ«llonte si njĂ« tragjedi personale: njĂ« vajzĂ« 23-vjeçare, Evgjeni Baxho, ishte gjetur e pajetĂ« nĂ« banesĂ«n e saj ne rrugĂ«n “Teodor Muzaka” nĂ« zonĂ«n e Ali Demit. Mediat njoftuan me nxitim se shkaku i vdekjes ishte njĂ« infeksion nĂ« dhemballĂ«. Por ndĂ«rsa orĂ«t kalonin dhe dokumentet e para hetimore nisĂ«n tĂ« qarkullonin nĂ« heshtje, ngjarja mori trajten e diçkaje shumĂ© me te erret.
Diçka qe nuk mund tĂ« shpjegohej me analiza mjeko-ligjore. Trupi i EvgjenisĂ«, i ftohtĂ« mbi krevatin e njĂ« dhome modeste me qira, nuk ishte thjesht pa jetĂ«. Ishte i shĂ«nuar. Nga kerthiza deri ne ezofag shtrihej nje vije e trashĂ«, me ngiyrĂ« te kuqe, si e vizatuar me ngulm. NĂ« shpinĂ«, tre simbole te tjera, me te njejten ngiyre, te gdhendura jo me thikĂ«, por te dukshme si gjurme tĂ« lĂ«na me substance qĂ« ngjante me gjakun – ose diçka shumĂ« tĂ« ngjashme. Sipas dokumenteve tĂ« Policise GjyqĂ«sore, kĂ«to nuk ishin tatuazhe, nuk ishin as lojĂ«ra rinore. Ato perbĂ«nin njĂ« ritual.
Gazetarja Anila Hoxha, e vetmja që mundi të sigurojë dokumentin hetimor, raportoi se né vendin e ngjarjes u gjetën fletë të mbushura me figura dhe shkrime të panjohura, disa me ngiyrë te kuqe, disa jeshile, të cilat nuk i perkisnin asnje gjuhe te njohur. U gjet nje tampon i lagur me ngiyrë të kuqe, një ditar i copëtuar, dhe një fletë e shkruar me dorë ku lexohej fjalia enigmatike:
“Vet nga fjala virtualizĂ«m..”, pĂ«r t perfunduar me “DISK DEFRAGMENT”.
Nje déshmitar anonim pretendon se disa dité para vdekjes së saj, kishte parë dy djem dhe një vajze te veshur me rroba të zeza, me kapuç të madh, duke hyrë në pallat naten vonë. Ata qendruan vetem disa minuta.
“Nuk folĂ«n me askĂ«nd. SytĂ« i kishin tĂ« ulur. Sikur nuk donin tĂ« shiheshin,” – tha ai.
Kjo fjali çoi hetuesit nĂ« njĂ« tjetĂ«r pistĂ«: Evgjenia kishte qenĂ« pjesĂ« e njĂ« grupi, ndoshta njĂ« sekti tĂ« vogĂ«l por shumĂ« tĂ« strukturuar, qĂ« pĂ«rdorte izolimin emocional, literaturĂ« ezoterike, dhe “ndriçimin” si mekanizma pĂ«r kontrollin e mendjes. Pr ata qe “zgjedheshin” e mĂ« pas largoheshin, kishte njĂ« fund tĂ« heshtur.
Edhe pas pesĂ« vitesh nga ajo ditĂ« e errĂ«t, nuk eshtĂ« arrestuar askush. Dosja u mbyll ne heshtje. Zyrtarisht, vdekja e saj shtĂ« klasifikuar si “komplikacion shĂ«ndetĂ«sor”. AsnjĂ« analize pĂ«r substanca tĂ« panjohura, asnjĂ« perpjekje pĂ«r tĂ« deshifruar simbolet. AsnjĂ« gjurmĂ« tĂ« “vizitorĂ«ve tĂ« natĂ«s”. AsnjĂ« emĂ«r. AsnjĂ« fajtor.
Por pĂ«r ata qe i panĂ« vizatimet e kuqe me sytĂ« e tyre, pĂ«r mjekun ligjor qĂ« nuk guxon te flasĂ« publikisht, pĂ«r profilistin qe hodhi alarmin ne media, dhe per ata qĂš e njihnin EvgjeninĂ« nga afĂ«r – njĂ« gjĂ« eshtĂ« e qartĂ«:
Evgjenia nuk vdiq – ajo u prdor.
U sakrifikua në heshtje, nën një ritual që nuk e kuptoi plotësisht.
Dhe mĂ« e frikshmja nga tĂ« gjitha: Ata qĂ« e bĂ«nĂ«, mund tĂ« jenĂ« ende aty jashtĂ«. TĂ« lirĂ«. Duke kĂ«rkuar “tĂ« ardhshmen e radhĂ«s.”
