Kryeministri Edi Rama foli në kuvend për pagat e magjistratëve. Rama tha se është e pabesueshme që përfaqësues të një pushteti të pavarur heqin dorë nga kompetencat e tyre për shkak të përplasjes me një pushtet tjetër.
Është e pabesueshme se si përfaqësues të një pushteti të pavarur, thjesht dhe vetëm për inat të palës tjetër, dorëzojnë me këtë kollajllëk pushtetin e tyre te një pushtet tjetër. Dhe kjo nuk ka lidhje thjesht dhe vetëm me atë çfarë flasim sot për pagat e gjyqtarëve. Kjo ka lidhje me ekuilibrin e pushteteve të pavarura në një republikë parlamentare.
Dua të kthehem te një debat që kemi pasur këtu, lidhur me një kolege, Olta Xhaçkën, për rastin e së cilës kam sjellë me vete disa fjalë të Komisionit të Venecias, se besoj që janë shumë të sakta për të udhëhequr arsyen tonë si përfaqësues të një pushteti të pavarur, të gjithë së bashku. Kompetenca e Gjykatës Kushtetuese, si një organ gjyqësor dhe jo politik, nuk duhet të ndërhyjë në sferën e ligjvënësit kushtetues, i cili ka kompetencën ekskluzive për të krijuar norma të reja kushtetuese.
Kufiri ndërmjet interpretimit të një norme ekzistuese dhe krijimit të një norme të re nuk është gjithmonë i lehtë për t’u përcaktuar, por duhet shmangur perceptimi i një gouvernement des juges, pra i një qeverisjeje të gjyqtarëve.
Kompetenca për të krijuar norma të reja kushtetuese i përket pushtetit ligjvënës, ndërsa Gjykatës Kushtetuese i përket kompetenca për të interpretuar në mënyrë autoritative normat. Me fjalë shumë të thjeshta, Gjykata Kushtetuese është arbitri. Ajo mund ta ndalojë lojën, mund të konstatojë shkeljen, mund ta anulojë golin, por nuk mund ta marrë topin dhe të thotë: ‘Topi është imi.
Penalltinë do ta gjuaj unë’. Gjykata Kushtetuese, si një pushtet tjetër i pavarur, është e pavarur prej nesh këtu si pushtet ligjvënës dhe është e pavarur prej nesh si pushtet ekzekutiv, për të na treguar se kur e ngremë dorën gabim. Por, nëse ne ngremë dorën gabim dhe Gjykata Kushtetuese na thotë:
‘Me këtë ngritje dore u shkel kjo normë, prandaj kjo normë rrëzohet’, Gjykata Kushtetuese nuk mund t’i thotë kurrë, në asnjë rast dhe për asnjë arsye, një pushteti të pavarur si ai i Kuvendit se si duhet ta ngrejë dorën. Kjo nuk ndodh.
‘Dhe tani ngrije dorën për tekstin që ta kam shkruar unë, për formulën që kam zgjedhur unë dhe për shumën që kam vendosur unë’, Gjykata Kushtetuese nuk ia thotë dot Kuvendit të Shqipërisë”.
Comments are closed.