Gjatë viteve të izolimit të thellë komunist, Shqipëria zyrtarisht nuk kishte asnjë marrëdhënie me vendet perëndimore dhe kapitaliste. Por, shteti kishte nevojë urgjente për valutë të huaj (dollarë dhe marka) dhe zbuloi një “minierë ari” të papritur: bretkosat.
Në zonën e Përmetit dhe përgjatë lumit Vjosë, u ngrit një industri sekrete e grumbullimit të bretkosave të gjalla. Me qindra banorë lokalë, përfshirë fëmijë, angazhoheshin natën me elektrikë dore për të kapur tonelata bretkosash.
Këto amfibë pastaj grumbulloheshin në qendra të posaçme, mbajteshin gjallë në kushte specifike dhe eksportoheshin fshehurazi me kamionë frigoriferikë drejt portit të Durrësit.
Destinacioni final? Restorantet luksoze të Francës dhe Italisë. Ndërsa populli shqiptar jetonte me tallona dhe izolim total, regjimi fitonte miliona dollarë duke furnizuar tregun europian me kofshë bretkosash “Made in Albania”, të cilat konsideroheshin si një delikatesë e cilësisë së parë në Perëndim.
