Mberriti ne Rinas, aktivisti mes lotesh jep deshmine e papritur

Aktivisti shqiptar Baki Goxhaj, i cili u ndaluar para pak ditësh nga Izraeli, teksa shkonte me një grup aktivistësh të tjerë nga e gjithë bota për të dërguar ndihma në Gaza, ka mëbërritur në shqipëri, ku është pritur nga bashkëshortja dhe fëmijët e tij.

Pas mbërritjes ai ka qëndruar prej dy orësh në aeroportin e Rinasit ku është marrë në pyetje. Në momentin e mbërrijes ai ka dëshmuar për “ReportTv”, momentin e ndalimit nga autoritetet izraelite, si edhe mënyrën se si është trajtuar ai dhe aktivistët e tjerë.

Baki Goxhaj thotë se janë tërhequr zvarrë nga anijet e tyre dhe janë hipur në një tjetër ku janë mbajtur të mbyllur për 2 ditë e 2 netë, ku u është dhënë vetëm bukë dhe ujë për të konsumuar.

“Ne ishim në ujëra ndërkombëtare kur pamë disa anije të mëdha dhe dy skafe të fuqishëm që po afroheshin. Pavarësisht përpjekjeve për t’u larguar, nuk ishte e mundur. Duke u afruar, na kërcënuan dhe qëlluan me armë; nuk e di nëse ishin plumba të vërtetë.

Hipën në anije, na lidhën duart të gjithëve; mua më lidhën edhe sytë, sepse isha pak i zëshëm duke kërkuar të na lironin. Na morën zvarrë dhe na çuan në një anije të madhe të sajuar me kontejnerë, ku kemi qëndruar 2 ditë e 2 net si bagëti. Në anije kishim vetëm ujë për të pirë dhe bukë të thatë”, tha Goxhaj.

Më tej ai ka treguar se u dhunua nga tre ushtarë teksa po zbriste nga anija.

“Dhuna dhe poshtërimi ishte kryefjala e kësaj marrje peng. Në çdo përballje me ushtarët, qëlloheshim poshtëroheshim, kemi qenë gjithë kohën me kokën poshtë, nëse ti bëjë pak rezistencë, koka përfundonte në tokë. Siç mua më ndodhi një rast. Në momentin që nuk kishte sy të tjerë njerëzish, ushtarët bëheshin në grup dhe rrihnin aktivistët.

Tre ushtarë duke dalë nga anija, më mbajtën në fund dhe më dhunuan në grup. Në Turqi u nisëm dje nga dreka dhe pjesë tjetër të kohës kemi qenë në aeroportin e Turqisë, ku më priti konsulli shqiptar në Stamboll, bashkë me stafin e vet”, u shpreh ai.

Teksa në përfundim shtoi se ai nuk dëshironte të ishte pjesë e një bote ku gjenocidi është normal dhe nuk donte ti rriste fëmijët në një botë të tillë

“Nuk dua të jem pjesë e një bote ku gjenocidi është normal, dhe nuk dua të rris fëmiljet e mij në një botë të tillë, prandaj edhe isha krenar që isha jesë e këtij misioni. Le të themi që ky mund ia vlejti.”